गीत

बसन्त आयो बसन्त गयो कोइलिको भाका फुरेन

धन्कुटाबाट सुन्तली झरि धरानमा भेटै जुरेन


मनमा आश लिएर आयो लाहुरे सलाम ठोकेर

मलयाबाट फर्कियो आजै झिटी र गुन्टा बोकेर


भट्टीमा वास बस्नु नै पर्ने पुरानै हो यो चलन

पाएन देख्न सुन्तली लाइ मनमा भयो जलन


वारी र पारि लस्कर भट्टी कुन रोजौ कुन छाडौ

सुन्तली जस्तै कति छन् शालि कस्लाई के के म बाडौ


मनमा मेरो दुइ मन भयो सुन्तली कता गइछ

बल्ल पो थाहा पाए नि मैले छाडेर अन्तै गइछ


यसपाली बास बस्नु नै पर्यो सुन्तली न भा' भट्टीमा

भनेर ठानी सुरक्ष्यासाथ घुसार्यो बालेट कट्टीमा


निस्किए कति सुन्तलिहरु भरर्र छिचिमिरा झैँ

समाए हात लाउरेको टयांका उठाए बस्को छत्मा गै


भेनालाई आज म राख्छु आफ्नै भट्टीमा भन्दै एउटीले

झम्टेर गुन्टा समाउन खोज्दा उछिनी झोला च्यान्टीले


दुइटिको त्यहा झगडा भयो बिचमा लाउरे खडा भो

तमासा हेर्न यात्रीको भिड सडक छेउमा जम्मा भो


सडक वारि सडक पारि मायालु बस्ने भट्टी छन्

छ मैने छुट्टी छिनैमा बित्छ लाउरेको हुन्छ खल्लो मन्

जय नेपाल !